Joanna Okuniewska urodziła się w Olsztynie, dorastała w Polsce, a popularność zdobyła… z piwnicy w Reykjavíku. To jedna z tych historii, gdzie przeprowadzka na koniec świata okazuje się najlepszą decyzją zawodową w życiu. Jej podcasty „Tu Okuniewska” i „Ja i moje przyjaciółki idiotki” łącznie przekroczyły 20 milionów odtworzeń na wszystkich platformach, a ona sama uchodzi za jedną z najbardziej rozpoznawalnych polskich podcasterek. Nie bez powodu.
Z Olsztyna na Islandię – skąd się wzięła Okuniewska
Joanna Okuniewska urodziła się 3 kwietnia 1993 roku w Olsztynie. W 2016 roku rzuciła pracę w korporacji i przeprowadziła się z Polski na Islandię. Brzmi jak klasyczny scenariusz „wszystko zostawiłam i zaczęłam od nowa” – i w pewnym sensie tak właśnie było, choć bez romantycznego lukru.
Na Islandii pracowała w restauracji, zajmowała się też zdalnie marketingiem. Choć jej rodzinne miasto to Olsztyn, obecnie mieszka w Reykjavíku. Piwnica w islandzkiej stolicy stała się jej studiem nagraniowym – i to nie jest metafora. Okuniewska wielokrotnie wspominała, że nagrywała właśnie stamtąd, co stało się wręcz częścią jej rozpoznawalnej marki osobistej.
Jak zaczęły się podcasty – depresja, terapeuta i mikrofon
W 2018 roku, w ramach walki z depresją, zaczęła nagrywać podcast „Tu Okuniewska”, który szybko dorobił się rzeszy fanów. Mieszkająca na Islandii kobieta zaczęła je nagrywać za radą swojego terapeuty, który poradził jej, żeby głośno mówiła o tym, co leży jej na sercu. Trudno o bardziej autentyczny punkt startowy dla twórczości.
„Tu Okuniewska” to jej pierwszy podcast, który traktuje jako swój pamiętnik. Osobiste dramaty i komedie, wieczne zaczynanie od początku, nocne przemyślenia i rzutnik zorzy polarnej – czyli dźwiękowy zapis codzienności. Format jest prosty: jeden głos, szczerość bez filtrów, zero udawanego eksperckiego dystansu. I właśnie to zadziałało.
80 odcinków „Tu Okuniewska” odsłuchano blisko 8 000 000 razy. Pierwszy odcinek trafił do słuchaczy we wrześniu 2018 roku.
„Ja i moje przyjaciółki idiotki” – flagowy projekt
Skąd pomysł i o czym jest podcast
Podcast „Ja i moje przyjaciółki idiotki” powstawał nieprzerwanie od 2019 do 2022 roku. W tej serii Okuniewska poruszała tematy związane z randkowaniem oraz typami osób, które można spotkać na swojej miłosnej drodze. Autorka przywoływała w nim doświadczenia swoje oraz swoich przyjaciółek, a także dzieliła się historiami nadsyłanymi przez słuchaczki i słuchaczy.
Podcast zdobył ogromną popularność dzięki lekkiej i zabawnej formule oraz historiom, z którymi wiele osób mogło się utożsamić. Taki format bardzo spodobał się słuchaczkom, które szybko utworzyły fanowską społeczność na mediach społecznościowych. Typy pokroju „typ wychowywany przez wilki” czy „typ krokodyl” weszły do słownika słuchaczek jako gotowe etykietki na znajome sytuacje z życia.
Przerwa i powrót
Mimo ogromnej popularności Okuniewska zakończyła projekt w 2022 roku, ponieważ – jak uznała – omówiła wszystkie tematy, o jakich chciała powiedzieć i nie widziała sensu w kontynuacji podcastu. 3 stycznia 2022 roku ogłosiła na swoim Instagramie, że kończy nagrywać ten podcast. Decyzja była ostateczna – przynajmniej przez chwilę.
22 maja 2024 roku podcast „Ja i moje przyjaciółki idiotki” został wznowiony. Nowe odcinki powstały we współpracy z Netflixem. Powrót po dwóch latach przerwy spotkał się z entuzjastycznym przyjęciem fanów, którzy cierpliwie czekali na nowe odcinki.
Liczby, które mówią same za siebie
We wrześniu 2020 roku „Ja i moje przyjaciółki idiotki” zajmowało 2. miejsce w kategorii Top Podcasty Polska na Spotify z ponad 8 500 000 odtworzeń. Łącznie oba podcasty przekroczyły 20 milionów odsłuchań na wszystkich platformach.
„Tu Okuniewska” zajęło drugie miejsce w Polsce w zestawieniu Spotify na 2021 rok. W 2019 i 2020 roku Okuniewska zdobyła tytuł Podcastera Roku. Jak na kogoś, kto zaczął nagrywać z piwnicy w obcym kraju, to wynik robiący wrażenie.
Podcasty Joanny Okuniewskiej dostępne są na Spotify, Apple Podcasts, YouTube oraz Spreaker. Kanał YouTube skupia obserwatorów z całej Polski, a sama podcasterka na Instagramie (@tu_okuniewska) zgromadziła społeczność liczącą około 250 tysięcy obserwujących.
Książka i audiobook – gdy podcast to za mało
W 2020 roku wydała książkę „Ja i moje przyjaciółki idiotki” – kontynuację lub uzupełnienie podcastu, której pierwszy nakład wyprzedał się w trzy tygodnie. Książkę na półkach ma aż 70 tysięcy osób. To liczba, która robi wrażenie nawet w kontekście całego polskiego rynku wydawniczego, nie tylko twórców internetowych.
Kolejnym projektem była „Rozstaniowa pierwsza pomoc” – audioserial, który Okuniewska nagrała jako odpowiedź na potrzeby słuchaczy przechodzących przez rozstania. Praca nad nim zajęła łącznie ponad rok – zebrała w nim przemyślenia po własnych rozstaniach, ale też po przeczytaniu historii słuchaczy i słuchaczek. Nie jest to autobiograficzna historia, lecz zapis zbiorowych doświadczeń przechodzenia przez różne fazy ruszania w innych kierunkach.
Podcast „Matka matce” – macierzyństwo bez ściemy
Po sukcesie „idiotek” Okuniewska zaczęła nagrywać słuchowisko „Matka matce”. To podcast o tym, co jest w macierzyństwie najciekawsze, najtrudniejsze i najśmieszniejsze – o mitach, w które wierzyła, i faktach, które ją zaskoczyły. O złożonej i czasem wyboistej drodze rodzicielstwa bliskości, która mimo swych trudności daje to, co najpiękniejsze. Temat pojawił się naturalnie – Joanna Okuniewska jest mamą.
Autorka superpopularnych podcastów jest mamą Helenki. Macierzyństwo stało się dla niej kolejnym obszarem do szczerego mówienia o rzeczach, o których często się milczy.
Podcast w języku migowym – projekt z Reserved i Agencją Słucham
Wspólnie z marką Reserved i Agencją Słucham zrealizowała projekt: podcast „Ja i moje przyjaciółki idiotki” w języku migowym. Był to największy projekt tego rodzaju w Polsce, mający na celu udostępnienie atrakcyjnych treści szerszej publiczności. Podcast w interpretacji języka migowego miał premierę 18 listopada 2022 roku na platformie YouTube.
To rzadki przykład twórcy internetowego, który aktywnie myśli o dostępności swoich treści – nie tylko jako o działaniu wizerunkowym, ale realnym kroku w stronę włączenia osób głuchych i niedosłyszących do społeczności słuchaczy.
Życie prywatne – coming out i nowy rozdział
W lipcu 2023 roku Joanna Okuniewska ogłosiła zakończenie ośmioletniego związku, w którym para doczekała się córki Heleny – z którą postanowili dalej wspólnie dzielić obowiązki rodzicielskie. W grudniu tego samego roku podcasterka oficjalnie dokonała coming outu i poinformowała, że jej nową partnerką jest producentka muzyki elektronicznej Natalia Zamilska.
Po przerwie od mediów społecznościowych spowodowanej „przebodźcowaniem”, w styczniu 2024 roku powróciła na Instagram, publikując nagrania pokazujące czas spędzony wspólnie z Zamilską oraz córką Heleną. Natalia Zamilska to polska twórczyni, kompozytorka i producentka muzyki elektronicznej. Jej twórczość była rekomendowana przez Iggy Popa i Nine Inch Nails.
Okuniewska nie ukrywa życia prywatnego, ale też nie robi z niego głównego tematu swojej twórczości. Informacje dzieli się wtedy, kiedy sama uzna to za stosowne – i taki model komunikacji ze słuchaczami wydaje się działać.
Dlaczego to działa – kilka słów o fenomenie
Podcasty Joanny Okuniewskiej nie są poradnikami ani audycjami eksperckimi. W swoich dziełach często eksploruje tematy związane z codziennością, zdrowiem psychicznym oraz osobistymi przeżyciami. Słuchaczki wracają po kolejne odcinki nie dlatego, że dostaną gotowe odpowiedzi, ale dlatego, że ktoś mówi głośno o rzeczach, o których one same myślą po cichu.
- „Tu Okuniewska” – osobisty audio-pamiętnik, życie na Islandii, zdrowie psychiczne, codzienność
- „Ja i moje przyjaciółki idiotki” – relacje, randkowanie, typy toksycznych partnerów, historie słuchaczek
- „Matka matce” – macierzyństwo, rodzicielstwo bliskości, mity i prawdy o byciu rodzicem
- „Rozstaniowa Pierwsza Pomoc” – audiobook/audioserial dla osób przechodzących przez rozstanie
Popularność Joanny Okuniewskiej przyniosło autentyczne i kreatywne podejście. W świecie, gdzie coraz więcej twórców produkuje treści pod algorytm, ona konsekwentnie robi to, co chce powiedzieć – i kończy projekt, gdy nie ma już nic do dodania. Potem wraca, gdy znów ma.